دوباره سلام

چهارشنبه وپنج شنبه از طرف دانشگاه ، همه جدیدالورود ها رفتیم اردوی کردان .

امروز هم فقط می خوام از ماجراهای اون اردو براتون تعریف کنم ، که ای خوش گذشت. جای شما خالی.

اولش که از اتوبوس ها پیاده شدیم ، خیلی تلاش می کردن که نذارن ما داخل سالن بشیم ، اما ما عین گاو سرمون رو انداختیم پایین و رفتیم تو و چای و شیرینی مون رو هم خوردیم، جاتون خالی توی اون هوای سرد خیلی چسبید .بعدش هم که کلی سخران اومدن و کلی واسه هم دیگه نوشابه باز کردن و از مشکلات سال اولی ها گفتن ، من جمله دکتر محمد صادقی که رییس دانشگاه ست و یه سری از اعضای هیئت علمی که اسم هاشون درست یادم نیست ، آخه بیشترشو خواب بودم .آخر سر هم که دکتر حداد عادل اومد و کلی تلاش کرد تا یه جوری خودش رو با دانشگاه ما بچسبونه و از خاطراتش تو سال های ۴۷ تا ۵۰ که مربی آزمایشگاه فیزیک دانشگاه ملی بوده ، تعریف کرد. آخرش هم که حرف کم آورد بحث انرژی هسته ای رو پیش کشید .

از غذا فقط همین رو بگم که اون قدر مرغش سفت و نپز بود که قاشق پلاستیکی هممون شکست ، البته قاشق همراهمون بود .بعد که رفتیم خواب گاه و برای بقیه مراسم برگشتیم ، به یه سری ازخترها که مقنعه شون رو با شال یا روسری عوض کرده بودن ، و چند تا از پسر ها من جمله همین کیای خودمون ، تذکر دادن البته خیلی مودبانه که با وضع مناسبی تو اردوگاه بگردن .

جالب ترین قسمت اردو اون جایی بود که از صحبت های دکتر ها خسته شدیم و رفتیم به بازدید از غرفه ها ، تقریبا تو همه فعالیت های فوق برنامه ثبت نام کرده بودیم که رسیدیم به هلال احمر ، خانومی که مسوول همه غرفه ها بود (خانم آزاد فرد)گفت که دانشجو های مسوول حلال احمر نیومدن ، ما هم که از خدا خواسته رفتیم جای اون ها وایسادیم ، با کلی مسخره بازی کلی مشتری جذب کردیم طوری که خانم آزاد فرد وقتی تعداد فرم ها رودید ، شدیدا متعجب شد. دکتر قاضی پور هم که نمی دونم چی کاره بود ولی مثل این که آدم مهمی بود ، موقع بازدید از غرفه ها به غرفه ما هم اومد و ثبت نام کرد و کلی تحویلمون گرفت ، خانم آزاد فرد هم بعد از رفتنش اومد پیشمون و گفت که از ترس این که ما سوتی بدیم ، فشارش افتاده بود ، خلاصه توی این ثبت نام ها کلی صفا کردیم .

عصر که رفتیم خوابگاه دیدم سه تا از مامورهای انتظامات اومدن تو خوابگاه ما بخوابن ، ما هم که کلی ضد حال خورده بودیم ، زدیم بیرون ، آخر شب هم دوباره مراسم داشتیم که حاج آقا نقویان اومدن برامون همون حرف های سر کلاس رو دوباره بدون کم و زیاد تکرار کردن .با چند تا از بچه های رادیولوژی و اتاق عمل هم رفیق شدیم که شب اومدن پیشمون و کلی ورق بازی کردیم ، البته اون سه تا ماموره رفته بودن سر پست ، اما یه ضد حال به محمدمون زده بودن ،چون آب پرتقالش رو که تو یخچال بود خورده بودن و پاکتش رو کنارتخت گذاشته بودن ، البته محمد ما هم کم نیاورد و فردا سه دفعه بهشون گفت و حسابی شرمنده شون کرد .

روز بعدش هم که برای ورزش صبحگاهی ساعت ۶ بیدارمون کردن و بعدش هم قایق سواری و تیراندازی با تفنگ پینت بال و والیبال و آخرش هم گوجه که انگشتم اونجا ضرب دید ، آخر سر هم یه مراسم اختتامیه با کلی کتاب و وسیله که بدبختی با خودمون بردیم خونه.

خلاصه خوش گذشت ، دستشون درد نکنه